Milestudio
Op een koude ochtend aan zee zit Milena aan een versleten groene tafel, bladerende door een interieurboek.
Buiten de hoge ramen daalt sneeuw neer tussen de dennen. Voor haar op tafel liggen stenen samples, houtfineer en stofstalen. Ze verschuift ze langzaam, voelt het gewicht en de textuur met haar handen. Milena is interieurarchitect, en ze werkt evenzeer op intuïtie als op plan. Haar proces begint stilletjes. Met licht. Met materiaal. Met geduld.
Gekleed in een zacht linnen blouse spreekt ze over ruimte — niet als iets om te vullen, maar als iets om te onthullen. "Creativiteit begint met een pauze," zegt ze. "Met in- en uitademen."
Daar beginnen wij.
Over Proces & Waarneming
Waar begint creativiteit voor jou?
Langzaam leven aan zee heeft me geleerd dat creativiteit geen constante beweging is. Het is weten hoe je moet pauzeren. Inademen en uitademen. Mensen en hun verhalen observeren. Voor mij zit creativiteit geworteld in het proces. Wanneer het proces eerlijk en volledig beleefd aanvoelt, wordt het resultaat iets wat me echt na aan het hart ligt. Elk project begint met een ruimtelijk plan — een goed plan is al een sterke basis. Daarnaast ontwikkel ik het concept, het idee dat de drijvende kracht achter het project wordt. Ik maak materiaalcollages, maak 3D-visualisaties en teken technische tekeningen. Van de eerste schets tot de werfopvolging blijf ik aanwezig gedurende de hele reis.
Wanneer je voor het eerst een ruimte binnenstapt, wat trekt dan je aandacht?
Het licht. De manier waarop het beweegt. De schaduwen die het creëert. De diepte die het aan oppervlakken geeft. Licht bepaalt de hele sfeer van een ruimte. Het kan verzachten, dramatiseren of volledig transformeren. Voor alles observeer ik hoe de ruimte ademt.
Hoe voel je dat een ruimte af is?
Ik volg een eenvoudig principe. Als ik een object weghaal en er verandert niets, was het niet nodig. Ik laat graag ruimte. Een beetje leegte. Het laat later iets onverwachts binnenkomen — een nieuw object, een herinnering, een ontdekking. Een thuis moet ruimte hebben om te groeien.
Over Contrast & Materiaal
Is er een ontwerpprincipe dat je bewust uitdaagt?
Ik combineer graag elementen die op het eerste gezicht niet bij elkaar passen. Iets heel zachts naast iets ruws. Een delicaat textiel naast ruw beton. Ik word aangetrokken door onvolmaaktheid, door materialen die niet te glad, niet te perfect zijn. Echte materialen zijn belangrijk voor mij. Steen, hout, metaal, linnen. Ze verouderen. Ze veranderen. Ze dragen textuur en eerlijkheid in zich. Daar zit een zekere magie in.
Jouw werk combineert zachtheid met ruwe materialen. Wat trekt je aan in dat contrast?
Ik geloof dat contrast spanning creëert — en spanning creëert leven. Als alles zacht is, wordt het vlak. Als alles hard is, wordt het koud. Wanneer die twee elkaar ontmoeten, voelt de ruimte menselijker aan. Zachtheid nodigt uit. Ruwheid houdt het nuchter.
Welk materiaal voelt het meest persoonlijk voor jou?
Leer en linnen. Leer voelt sterk, duurzaam, met een zekere gedurftheid. Het heeft aanwezigheid. Maar linnen is het meest intiem. Het bestaat in de dichtstbijzijnde ruimtes om ons heen. Gordijnen die privacy creëren. Beddengoed waar rust en kwetsbaarheid elkaar ontmoeten. Linnen voelt eerlijk aan. Het ademt. Het wordt zachter met de tijd. Hoe langer je ermee leeft, hoe mooier het wordt.
Over Herinnering & Gevoel
Welke herinneringen komen op als je aan je ouderlijk huis denkt? Warmte. Ik herinner me een goed gestookte kachel en het gevoel van mijn wangen die warm werden van de hitte. Ons huis voelde diep verzorgd aan. Elke hoek droeg de hand van mijn moeder. Het was knus, maar niet perfect. En ik denk dat dat gevoel van zorg me nooit heeft losgelaten.
Komen er momenten van twijfel voor in jouw proces? Natuurlijk. Er zijn momenten waarop ik een detail te veel overdenk en de hele richting in vraag begin te stellen. Soms focus ik te veel op één element en vergeet ik een stap terug te zetten. In die momenten pauzeer ik. Ik vertrouw op mijn intuïtie. Ik vertrouw op mijn team. Het antwoord is meestal eenvoudiger dan ik denk.
Wat hoop je dat mensen voelen als ze een huis binnenstappen dat jij hebt ontworpen? Ik hoop dat ze iets persoonlijks voelen. Ik begin altijd met de context. Het verhaal van de plek, maar ook het verhaal van de persoon die er zal wonen. Wanneer die twee met elkaar beginnen te spreken, wordt het interieur authentiek. Ik wil nooit dat een ruimte geënsceneerd of kil aanvoelt. Het moet herinneringen dragen. Het moet geleefd aanvoelen — ook als het nieuw is.
Ontdek: Milestudio
Meer ontdekken: Damesbroeken
